نه «صلح آمریکایی» نه «صلح چینی»

نویسندگان: مایکل دی سوین، ونیان دنگ و اوبه ری لسکور ترجمه: محمدحسین باقی در کتاب سفید سال ۲۰۰۵ چین در مورد کنترل تسلیحات، خلع سلاح و منع اشاعه، اصلاحاتی در درک و برداشت چین از منع اشاعه انجام گرفت. در این کتاب، چین نقش خود به عنوان کشوری درحال توسعه را کم اهمیت جلوه داد و بر نقش مثبت رژیم های منع اشاعه بین المللی تاکید می کرد. این کتاب معتقد بود که «اشاعه تسلیحات کشتار جمعی و انتقال آن نه به نفع صلح و ثبات جهانی است و نه به نفع امنیت چین. چین به شدت مخالف اشاعه تسلیحات کشتار جمعی و انتقال آن است.» سیاست چین در مورد برنامه هسته ای کره شمالی موردی قابل اشاره است. هم چین و هم کره شمالی کشورهایی سوسیالیست هستند و منافع ایدئولوژیک یکی از چندین زوایایی است که از طریق آن چین به سیاست منع اشاعه خود می نگرد. از ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۳، چین درگیر جنگ کره شده بود و باکی از این نداشت که اگر کره شمالی دچار فروپاشی شود، مرزهایش در معرض تهدید قرار خواهد گرفت؛ منافع امنیتی ژئوپلیتیک سنتی نیز بر نگرش و سیاست های این کشور در این درگیری تاثیرگذار بود. با این حال، دهه ها بعد کره شمالی دست به انجام ...