هیچ کس نیست بیدارمان کند؟!

مرتضی وثوقی*: انسانهای معاصر و امروزی به شدت دچار خواب زدگی و نسیان زدگی شده اند و این خواب زدگی در عرصه فرهنگ و هنر نیز رخنه کرده است؛ زیرا .. موسیقی ایرانی، خوشنویسی ایرانی، آوازهای ایرانی و تاتر ایرانی که می توانند جادو کنند را فراموش کرده ایم که این خطرناک است و متاسفانه متاسفانه اشتباهات مکرر در حوزه های فرهنگی ما را در بر گرفته و هویت ما و فرهنگ ایرانی ما در حال کمرنگ شدن است … و من نگرانم… نگران زوال ارزشها هستم؛ و من نگرانم… نگران از دست رفتن موسیقی و آواز ایرانی و تاتر ایرانی و شرقی هستم. و به نظر من تنها زبانی که می توان با آن نگرانیها را مطرح کرد بی شک زبان تئاتر است… زیرا تئاتر مادر همه هنرهاست و زبان گویای هنرمند …(تئاتر یعنی ابراز عقیده و زبان تئاتر زبان انتقاد است و زبان اعتراض) و بی شک با یک تئاتر ایرانی و یک درام مبتنی بر فرهنگ و هویت ایرانی می توان آئین ها و مناسک پر رنگی داشت و قطعا و یقینا اساس و شکل گیری اینگونه درامها در اوج بحرانها شکل می گیرد و من حس می کنم در این برهه از زمان دچار یک بحران شدید فرهنگی- اجتماعی شده ایم که تنها با زبان (تئاتر) است که می ...