وجدان بیدار دانشجو در پشت نیمکت های معرفت

آن سه قطره خون برای بی تابی هزار نسل کافیست تا بدانند دانشگاه نه محل کسب علم که محل پرورش انسان است و تا وجدان بیدار دانشجو پشت نیمکت های معرفت می نشیند میهن به دست اهریمن نخواهد افتاد. به گزارش پایگاه خبری تحلیلی آفتاب جنوب، سید جوا فدایی- ۱۶ آذر بود سرمای زمستانی به استقبال آمده بود اما آن روز دانشکده فنی حال هوای مردادی داشت. گرم بود و ملتهب ، داغ بود و سوزان. مهمانی قرار بود با قدوم نحسش قربانگاه فرشته های دانشکده فنی شود. در ذهن آذر پاییزی وسوسه انگیز می گذشت. آذر شریعتش چیز دیگری بود درست مثل مصطفی و احمد. شریعت و رسالتشان نه مهندس شدن بلکه منجی شدن بود. منجی مردم در آن ایام کودتا و خفقان و مصیبت. روزی سخت برای ارتش تا دندان مسلح برابر دانشجوی تا دندان ایمان. راسخ بودند و محکم درست مثل سرو میدان دانشگاه که تا ابد با همان سه قطره خون استوار میماند. نیکسون قرار بود بیاید و دانشگاه پادگان نظامی لباس شخصی ها شده بود ، ارتش نیز از هر طرف حواسش به همه چیز بود جز قلب های پر از نفرت دانشکده های حقوق و پزشکی و فنی. قلبهایی که بی هماهنگی دستشان در دست هم بود و چشمشان پر از ...