کِنِف شدن در مترو

پایگاه خبری گُلوَنی ، حمید کیانمهر : سلام. من کیان هستم. ۲۵ ساله، لیسانس و ساکن تهران. من داخل واگن های 1 خرده فروشی می کنم! بله من دست فروشم. کار و کاسبی ام هم بد نیست. البته فکر نکنید از اول به این کار اشتغال داشتم. نه! داستان زندگی ام مفصل است که مدیر مسئول و سردبیر محترم گُلوَنی، مامورم کردند به برون ریزی و افشاگری بخش هایی از آن در قالب این ستون. پس مرا اینجا بخوانید که ضرر نخواهید کرد. من ساعت خوابیدنم دست خودم است اما تایم بیدار شدنم با خداست! دیروز دقیقا از همان روزهای مد نظر بود. هرچه ساعت کوچک خانه که روزانه راس ۹ صبح به طور خودکار زنگ می زند خودش را کشت که مرا بیدار کند نتوانست. او که از بنده نا امید شد نوبت به آلارم گوشی ام رسید. آن بیچاره هم دیگر کم مانده بود خودش را از پنجره به بیرون پرتاب کند و باتری و سیم کارت و تمام اعضا و جوارحش را متلاشی کند. خلاصه دمادم ظهر بالاخره از رختخواب آمدم بیرون و مستقیم رفتم سر یخچال. کار هر روزم است. اول باید سینه ی خسته و خشکم را سیراب کنم. خورشید تموز وسط آسمان بود و هوا بشدت مشتعل. اصلا حال و حوصله ی بیرون رفتن را نداشتم ام ...