خطای پیشین را تکرار نکنیم

سلمان زند، در روزنامه همشهری نوشت: شاید آن تصاویر ویدئویی را شما هم دیده باشید؛ باد تندی میوزد و چادرها به وضوح تکانهای شدید میخورند که نشان میدهد ناامن هستند. همه چادرنشینان از ترس فروریختن چادر بیرون آمدهاند. مرد جوان در حال گفتوگو با خبرنگار است و درباره مشکلات و کمبودهایشان میگوید که ناگهان عصبی میشود. کودکانش را وادار میکند داخل چادر بروند و پیت نفت را بر میدارد. مانعش میشوند. روز بعد مرد جوان در ویدئویی دیگر توضیح میدهد که به دلیل نیاز مالی پول کانکس را گرفته و برای بچههایش خرج کرده. وقتی تندباد خانوادهاش را اذیت میکنند، عصبی میشود و آن اتفاقات میافتد. زلزلهزدهها 2 ماه پس از زلزله میدانند که باید سبک زندگی جدیدشان را بپذیرند و چند ماه دیگر تحمل کنند. دیگر به چادر و کانکس و ماندن در صف آب آشامیدنی، حمام و سرویس بهداشتی عادت کردهاند، اما نیاز شدیدی به پشتیبانی روانی، امیدواری و فراموش نشدن دارند. مشکلاتشان همچنان بیش از حد تصور و تحمل است. مشکلاتی که گاه از زمین و زمان میبارد. مثل جمعه گذشته که در 12 ساعت تندباد، باران و آبگرفتگی چادر، پس لرزه 5 ریشتری و گرد و غبار کشور همسای ...